Tag Archief van: kunst

KunstBaden.
Ik bedacht het woord tussen twee meetings op de Wageningen University. En werkte het in vijf minuten uit. Stuurde het naar de educatie afdeling van het Kröller-Müller museum voor wie ik ook Bosbaden in de Beeldentuin had vormgegeven. En BAM, er werd iets nieuws geboren, een nieuwe vorm van kunstbeleving die nog niet bestond.

Afgelopen vrijdag was de Try Out met laaiend enthousiaste deelnemers. Het bracht hen een ervaring van kunst die ze nog niet eerder hadden meegemaakt.

Het woord ‘baden’ staat voor mij voor de kunst van het verbinden met wat is, het aandachtig kijken naar de wereld om je heen – of dit nu natuur is of kunst.

Om hetgeen je ziet ook werkelijk waar te nemen. Niet met de ratio ( wat voor boom is dit, wie heeft dit werk gemaakt, wanneer en waarom) maar je er over te verwonderen. En je lichaam mee te nemen in deze waarneming. Wat neem je waar als je het aanraakt of als je gaat zitten bij een boom of een kunstwerk?

Dit is een andere vorm van kennis ontwikkelen van de wereld om je heen. Niet door het te analyseren met het intellect maar door een andere intelligentie in jezelf aan te spreken. De meerstemmigheid van de waarneming in jezelf toe te laten.

Als het dan lukt om deze andere vorm van waarnemen te ervaren dan ontstaat er een ruimte voor verwondering, voor ontmoeting met de wereld om je heen.

Het is deze resonantie die ik momenteel ook onderzoek in mijn promotie aan de Wageningen University waar ik mij vooralsnog vooral richt op de resonantie met natuur en in het bijzonder bomen en hoe we daar taal aangeven. Wellicht dat kunst daar nog aan toe wordt gevoegd.

Ken je iemand die kunst ook eens op een geheel andere wijze wil beleven? Deel dit bericht dan. Ik ontmoet je graag op een van de middagen in het Kröller-Müller museum. Aanmelden kan hier: https://krollermuller.nl/kunstbaden

 

 

Op zaterdag 11 juni studeerde er weer een nieuwe groep bosbadgidsen af aan de Anaya Academy.
Allemaal op hun eigen wijze ontdekten zij hoe ze zich op een dieper niveau met de helende kracht van de natuur konden verbinden en hoe ze deze ervaring aan anderen op hun authentieke wijze over kunnen dragen. Het was een voorrecht hen te mogen begeleiden op hun weg! Erna Schuppert-Pas maakte de foto op deze bijzondere mooie dag.
Een alumni van de opleiding Simone van den Boogaart schreef:
” Bij Beitske heb ik de Shinrin Yoku opleiding gevolgd. Ik voelde me altijd al verbonden met de natuur. Maar door haar bezielde begeleiding heeft dat een enorme diepgang gekregen. Haar warme aanpak gaf me alle ruimte om wérkelijk vanuit mijn eigen intrinsieke motivatie te werken. En dat onderscheidt Beitske van veel andere opleiders: het gaat écht om de deelnemer, niet om het opleiden zelf. Haar pure en daardoor krachtige insteek heeft een hele diepe uitwerking gehad op hoe ik het bos en mezelf ervaar. De opleiding is voor mij een ziels-opener.”
Wil jij ook leren hoe je mensen de kunst van het bosbaden kan leren? Wil je je op een dieper niveau verbinden met de natuur? Wil ontdekken wat de verbinding met bomen je zou kunnen brengen?
In september start er weer een opleiding bij Anaya Academy. Je bent van harte welkom!

Op dit moment is er een boeiende tentoonstelling te zien in het Valkhof museum te Nijmegen. Hedendaagse kunstenaars geven hun visie op de relatie tussen mens en natuur, mens en bomen. Welke weg kunnen we inslaan om op een andere wijze samen te leven met de aarde en alles wat daar op leeft? Ik had de eer om mensen mee naar buiten te nemen en de bomen te laten zien en voelen rondom het museum. Bomen in het plantsoen die dag in dag uit daar rustig staan en alle menselijke geluiden in zich opnemen. Het lijkt erop of iedereen zich beseft dat er beweging nodig is. De week daarvoor mocht ik meer dan twintig studenten van de ARTEZ Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem het bos tonen. Met geopende zintuigen ontdekten zij de wereld van de bomen. En ook studenten voor het vak Sensemaking in Organizations aan de Vrije Universiteit van Amsterdam werden zich bewust van de hun zintuigen in het Amsterdamse bos zodat zij zich nog meer bewust worden van de rol die hun eigen lichaam speelt in de waarneming van de organisaties en hun context. Het stemt hoopvol dat er beweging is, dat we ook al zijn het misschien kleine stappen de wereld van bomen en bos induiken. En dat we misschien beseffen dat we iets kunnen doen. Dat het nog niet te laat is. Dat we ons kunnen ontfermen over al wat leeft.