Ik zag ze voor het eerst toen ik op een avond naar huis reed. Mijn koplampen verlichten hun witte veren. Ik remde af, bang dat ze plotseling over zouden steken. Afremmen bleek niet nodig te zijn. Naast de drukke weg lag een hele familie te rusten in het gras. Vijf jonge zwanen met hun ouders. Hooguit twee meter verwijderd van de witte streep die hun nest scheidde van de weg.

Terwijl de herfst zich aandient, besloot dit zwanenpaar nog een nest te bouwen. Waarschijnlijk omdat hun nest in april/mei -wanneer zwanen gewoonlijk broeden – niet tot leven is gekomen.

Vanochtend ben ik teruggereden naar deze plek. Ze lagen te baden in de herfstzon. Er raasden even geen auto’s voorbij, dus maakte ik snel deze foto vanuit mijn auto. Op de een of andere manier wilde ik hen in deze nieuwsbrief tonen, alsof ze door hun beeltenis jullie als lezer ook iets zouden kunnen vertellen.

De plek van hun nest rakelde veel vragen op bij mij: wat heeft deze familie doen besluiten om zich hier te nestelen, en waarom juist hier terwijl hoogstwaarschijnlijk hun eerste broedpoging niet leidde tot jongen? Of hebben ze bewust deze plek uitgekozen om hun kroost te leren om te gaan met een veranderende wereld? Met het gevaar (in dit geval rijdende auto’s) op te groeien in plaats er van te vluchten? En wanneer besloten ze simpelweg opnieuw een nest te bouwen, zelfs in dit jaargetijde? En welke spiegel houden deze zwanen mij voor? Dat je vol vertrouwen kan leven naast het gevaar op een paar meter afstand? Dat je altijd opnieuw kan beginnen welke tegenslag je ook tegenkomt?

Betekenis van de zwanen
Thuis zocht ik de spirituele betekenis op van de zwaan als dier. In het sjamanisme staat de zwaan symbool voor innerlijke kracht, transformatie, zuiverheid, liefde en de verbinding tussen het hemelse en het aardse. Als krachtdier herinnert de zwaan aan de noodzaak om kalmte te bewaren, zelfs in turbulente tijden. De zwanen leefden wellicht met hun keus zich hier te nestelen hun eigen betekenis voor.

Het was namelijk precies wat ik ervoer toen ik ze waarnam. Een soort van kalmte in de hectiek, vertrouwend op het leven dat zich vanzelf zal ontvouwen.

Wellicht tracht te zwanenfamilie ons mensen iets duidelijk te maken, al liggend daar langs de weg. Dat we met liefde en innerlijke kracht de turbulente tijden kunnen dragen, dat we onze kalmte dienen te bewaren en zo wellicht een weg uit de turbulente tijden kunnen vinden. En dat we altijd opnieuw kunnen beginnen, ook al zit het leven tegen.

Resonantie met het leven om je heen
In ieder geval denk ik vaak aan deze familie liggend langs de weg als ik me soms afvraag welke toekomst de aarde en de mensheid te wachten staat. Het is een hoopvol beeld, krachtige ouders die vol vertrouwen een nieuwe generatie zwanen grootbrengen terwijl mogelijk gevaar langs hen heen raast.

Het sterkt mij om vanuit dat vertrouwen het leven vorm te geven en de angst niet te laten regeren, maar juist ieder moment van de dag te zoeken naar liefde, verbinding en innerlijke kracht.

Verbinding met het leven
Het is ook dat wat ik probeer uit te dragen in mijn werk. Afgelopen maandag gaf ik een sessie aan twintig internationale promovendi die zich een week lang aan de Wageningen University verdiepen in het vraagstuk mens-natuur relaties en transformatie. Terwijl de schemer inviel zaten we stil in het bos en zagen we de kleuren veranderen in grijstinten van de nacht. Het was die stilte die een ander perspectief bracht op wie we als mens zijn en hoe we ons verhouden tot de natuur. Hoe we anders gezegd, resoneren met alles wat om ons heen leeft. Zoals de zwanen met de auto’s.

Die vorm van verbinden met al het leven, draag ik uit in mijn werk. Het is een voorrecht om dan te ervaren dat dit werk wordt voortgezet door cursisten van de jaaropleiding die ik verzorg. Zo ook bij Michiel Bussink ( auteur, publicist, docent, notenteler) die op 19 oktober zelf een natuur-bezinningsdag aanbiedt, op het prachtige landgoed Verwolde in Laren (Gelderland). Tijdens deze bezinningsdag leer je hoe de verbondenheid met de aarde en elkaar kan versterken en zo voeding kan geven aan hoop en vertrouwen. Hij schreef over de jaaropleiding: 

‘Leven in en met natuur en natuurlijke processen is voor mij sinds lange tijd vanzelfsprekend. Maar ik wilde graag meer handvatten hebben om ook andere mensen mee op pad te nemen om de verbondenheid met natuur te laten ervaren. Vandaar dat ik besloot me aan te melden bij voor de jaaropleiding  Anaya Shinrin Yoku Gids bij Beitske.  Dat was een heel goed besluit. Die handvatten heb ik daadwerkelijk gekregen in de vorm van uiteenlopende werkvormen. Maar nog belangrijker is dat Beitske de kalmte, de rust en het vertragen,  die het bosbaden mede heilzaam maken, zelf voorleeft. Ze is een docent met overtuigingskracht. De lessen zijn goed voorbereid en verzorgd, inclusief achtergrondinformatie, en de één-op-één-coaching is een mooie aanvulling op de groepslessen. Shinrin Yoku doen we niet uitsluitend vanwege onze eigen welzijn, maar ook voor dat van het leven op aarde. Dat spreekt me aan in Beitske’s benadering. Ze ziet Anaya Shinrin Yoku niet als blauwdruk, maar moedigt je aan de  aansluiting te zoeken bij je eigen karakter, visie en kwaliteiten. En, niet te vergeten: er valt tijdens de lessen ook regelmatig wat te lachen! Bedankt Beitske!’

Kijk vooral op zijn site michielbussink.nl en laat je inspireren door zijn werk of schrijf je in voor zijn natuur-bezinningsdag op 19 oktober.

Op 27 september start er weer een nieuwe opleiding tot Anaya Shinrin Yoku Natuurgidswaarbij het ervaren van de natuur centraal staat. Deze is volgeboekt, maar voor de opleiding die in maart 2026 start zijn nog twee plekken vrij. Meer info vind je op mijn site of in deze nieuwsbrief. Maar stuur mij ook gerust een mail mocht je meer informatie willen.

Tot slot…
Dat er behoefte is aan verhalen vol hoop, blijkt uit de interesse voor de novelle Boomtijd. Iedere week ontvang ik een mail van mensen die mij laten weten dat het verhaal hen geraakt heeft. En dat is wellicht waar het mij en de bomen om te doen was. Geraakt te worden, of misschien anders uitgedrukt, aangeraakt te worden door het leven om je heen. Zoals de zwanen mij stil hebben doen staan bij de betekenis van vertrouwen. Wellicht kan je zelf zo nu en dan stil staan en je afvragen waardoor je werkelijk bent aangeraakt en wat dat voor je heeft betekent.

Voor nu wens ik je een mooie dag, en mochten er zwanen overvliegen, sta heel even stil en laat je door hen aanraken…

Boomtijd ging op reis: van de conferentiezaal aan de Wageningen Universiteit naar Het Nationaal Park De Hoge Veluwe. Dichtbij de plek waar Helene Kröller-Müller ooit haar grote museum wilde bouwen, lanceerde ik Boomtijd onder een van mijn lievelingsbomen in het park. Ik nam de toehoorders mee in een inter-actieve boekpresentatie door hen uit te nodigen de bomen in het park echt waar te nemen, of zoals ik in Boomtijd schrijf:

‘ …zien en waarnemen verschillen als dag en nacht. Ik zie zoveel de hele dag, vanaf het moment dat ik mijn ogen opendoe, zie ik. Echt waarnemen, heb ik ontdekt, vraagt iets anders. Vraagt een mogelijkheid om open te staan voor hetgeen ik zie, voor hetgeen zich aan mij voordoet. En als ik dan werkelijk echt kijk, dan gebeurt er iets met mij. Dan word ik door hetgeen ik zie, ook aangeraakt. Ergens vanbinnen. Wat op zich vreemd is omdat het mij niet daadwerkelijk aanraakt.’

Durven we ons nog echt aan te laten raken door de natuur? En als we dat doen wat gebeurt er dan?

De toehoorders zittend onder de bomen waren geraakt evenals de eerste lezers van wie ik de eerste reacties binnenkrijg:
– ik kijk nu echt anders naar bomen, naar de natuur
– het is alsof je een sluier hebt weggetrokken en ik nu werkelijk ervaar wat tussenruimte is
– ik voelde ineens zoveel verdriet over de hazelaar die ooit in mijn tuin stond maar werd omgehakt
– ik blijf het herlezen, keer op keer
– het is hoopvol, het geeft richting

O wat ben ik dankbaar als mijn woorden er voor zorgen dat we de bomen, de natuur gaan ervaren. Ontdekken hoe we in de wereld leven en we onderdeel zijn van alles wat leeft. Ik wens Boomtijd een prachtige reis toe en hoop dat het bij velen resoneert. Niet voor mezelf, maar voor de bomen, voor de natuur. Ik heb het voor hen en met hen geschreven.

Nieuwsgierig? Bestel Boomtijd bij Uitgeverij Noordboek: https://noordboek.nl/boek/boomtijd/

 

Conferentie Wageningen Universiteit, links Paul Roncken (directeur NatuurCollege, midden Beitske Bouwman, rechts schrijver en ontdekkingsreiziger Arita Baaijens)

De Libelle Gezond heeft in haar special aandacht besteed aan heilzame t(r)ips in de Nederlandse natuur. Ze selecteerde 12 bijzondere activiteiten om aandacht te besteden aan stilte, inzicht en verbinding. Anaya Academy stond zowaar twee keer in deze lijst.

Op nr 2 met haar workshops voor Nationaal Park De Hoge Veluwe. En op nr 11  met de opleidingen en trainingen die ze aan biedt.

Interesse? Mail gerust voor meer informatie.

 

 

Waarom luisteren naar de stilte ruimte schept
In het geluid van de wereld hunker ik naar stilte. De afgelopen tijd probeerde ik haar te zoeken. Dat was niet altijd gemakkelijk in het nieuws dat de wereld overspoelde, de veranderingen die zich afspeelden en de chaos die voelbaar was in een ander land. Een ander land ver weg, maar dat ineens zo dichtbij kwam. Niet alleen voor ons, maar ook in landen ver weg waar de honger loerde door ongebakken brood.

Alle geluiden, berichten, nieuws, verhalen, het veroorzaakte een kakofonie aan stemmen in mijzelf waarin ik richting zocht waar naar te luisteren. Hoe mij er toe te verhouden.

Terwijl ik door de bossen struinde, zocht ik de stilte tussen alle verhalen. De stilte om te zijn, om me op de een of andere wijze te verhouden tot alles wat er gebeurde in de wereld. Gebeurtenissen die niet nieuw zijn in de menselijke geschiedenis. Oorlog, onderdrukking, honger, overheersing: het is van alle tijden. Alleen de nabijheid bracht ons in beweging, de nabijheid raakte ons aan in onze eigen leefwereld.

De bomen keken op mij neer en zwegen. Ik vroeg mij af hoe zij met deze verhalen omgingen, hoe zij zich verhouden tot veranderingen, tot indringers in hun leefwereld. Ze bewegen mee wat komt. Ze beschermen zich tegen gevaar van buiten. Ze voeden elkaar. Of met andere woorden, ze blijven als geheel leven in alles wat beweegt. Soms vallen ze neer op aarde, zoals bij de heftige stormen van een paar weken geleden, soms trotseren ze de wind. En de neergevallen bomen – hoezeer ik bij sommige ook treurde omdat ik er zo van genoten had onder hun takken te schuilen- worden weer schuilplaatsen voor vogels, voeding voor mieren, wormen en pieren.

Dat grotere leven voelen en ervaren ook al stormt het, ook al waait er van alles over ons heen, is wellicht de kunst om te kunnen dragen wat er gebeurt. Nu is het een oorlog in nabijheid, later wellicht een overstroming van rivieren door het smeltende ijs op de polen. Maar al die tijd stroomt het leven verder, het grootsere leven van de aarde dat al zovele miljarden jaren bestaat.

Door samen te vallen voor een moment met het leven van de aarde, met de stilte in de natuur, met de stille stemmen van de bomen, kon ik die ruimte van het leven ervaren en voelen. Kwam ik zelf weer tot leven. Want als er iets te leren valt in tijden van onzekerheid, chaos of verandering is wel dat het leven altijd verder stroomt, altijd er weer nieuwe momenten ontstaan, altijd weer nieuw leven ontstaat, zelfs als angst, chaos en dood je overspoelt.

Dat wil niet zeggen dat ik zo nu en dan niet meegesleept wordt in het nieuws, de chaos mij onrustig maakt of verhalen mij raken. Ik ben een mens en juist in het menselijke zijn ontdek je het leven. Maar de stilte is wel een schuilplaats voor mijn ziel, waar zij even het perspectief van het grotere leven kan ontdekken en tot rust kan komen.

De verbinding met al wat leeft staat ook centraal in het werk van Anaya Academy. Ik werk met diverse methodieken en werkvormen. Wil je ook ontdekken hoe je kan luisteren naar de ruimte en stilte van de natuur? Je bent van harte welkom bij Anaya Academy.

Op dit moment is er een boeiende tentoonstelling te zien in het Valkhof museum te Nijmegen. Hedendaagse kunstenaars geven hun visie op de relatie tussen mens en natuur, mens en bomen. Welke weg kunnen we inslaan om op een andere wijze samen te leven met de aarde en alles wat daar op leeft? Ik had de eer om mensen mee naar buiten te nemen en de bomen te laten zien en voelen rondom het museum. Bomen in het plantsoen die dag in dag uit daar rustig staan en alle menselijke geluiden in zich opnemen. Het lijkt erop of iedereen zich beseft dat er beweging nodig is. De week daarvoor mocht ik meer dan twintig studenten van de ARTEZ Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem het bos tonen. Met geopende zintuigen ontdekten zij de wereld van de bomen. En ook studenten voor het vak Sensemaking in Organizations aan de Vrije Universiteit van Amsterdam werden zich bewust van de hun zintuigen in het Amsterdamse bos zodat zij zich nog meer bewust worden van de rol die hun eigen lichaam speelt in de waarneming van de organisaties en hun context. Het stemt hoopvol dat er beweging is, dat we ook al zijn het misschien kleine stappen de wereld van bomen en bos induiken. En dat we misschien beseffen dat we iets kunnen doen. Dat het nog niet te laat is. Dat we ons kunnen ontfermen over al wat leeft.

Op 10 september is de ReConnect with Nature Training gestart. Er zijn nog enkele plekken vrij. Wil jij ook ontdekken hoe je je kan verbinden met de natuur? En hoe je natuur integreert in je dagelijks leven zodat je meer verbinding, rust en vitaliteit ervaart? Mocht je al eerder een workshop hebben gevolgd maar 10 september niet kunnen, dan kan je nog instromen. Stuur mij een mail voor meer informatie.

Dit is wat vorige deelnemers vertelden over de training:

‘Het is weer de vrijdag! Extra vroeg op (voor mijn doen dan), want ik moet wel een eindje rijden. Op weg naar de locatie van de training merk ik dat ik langzaam de drukte achter mij laat. Het glas van de kassen wordt het beton van steden, de steden worden dorpen, lantarenpalen worden bomen. Het laatste stuk is altijd al een feest. De rechte vlakke wegen maken plaats voor prachtig kronkelende wegen door een zachtjes glooiend bos. Eenmaal aangekomen op de ontmoetingsplaats begint het echte aankomen. Daar start de ‘vakantie’ die eindeloos lijkt maar toch maar een dagje duurt. Mijn favoriete deel van de dag is om je door een boom of een plek uit te laten nodigen en daar een tijdje te zitten of te liggen en te ervaren wat dat met je doet, wat je voelt en welke inzichten je dat geeft. Heerlijk om zo het bos met al zijn geluiden, beelden en geuren tot je te nemen en één te worden met het bos. Nooit gedacht dat deze trainingen zo goed zouden voelen en dat ik zo geraakt zou worden door wat ik meemaak! Met de oefeningen die Beitske tussendoor geeft, probeer ik dit bij te houden. Maar ik merk dat ik steeds weer enorm uitkijk naar de volgende ReConnect With Nature trainingsdag!’

Ronald Veraar, Den Haag, Senior-Scientist TNO,

‘Al enige tijd had ik het gevoel me meer te willen onderdompelen in de natuur; op een andere wijze dan het maken van een bos- of strandwandeling. Hoe, dat wist ik nog niet en daarom ben ik via internet op zoek gegaan…. Heel wat websites heb ik bekeken en gelezen en puur op het gevoel dat de website bij mij opriep, heb ik voor een training ReConnect With Nature bij Anaya Academy van Beitske gekozen. Een keuze waarmee ik nog steeds heel blij ben en die voelt als een cadeau voor mezelf! In de training ervaar ik hoe het is om mezelf te verbinden met de natuur. Beitske reikt hiervoor, onder andere, meditatieoefeningen aan, oefeningen om mijn zintuigen open te stellen, ademhalingsoefeningen, al wandelend, in stilte of met inspirerende uitleg, vertraagd of niet vertraagd, genietend van de mooie natuur in alle jaargetijden! Ik leer over Wabi-Sabi, mijn hara-punt, Komorebi, fytociden, fractals en nog veel meer…  Aan het eind van de trainingsdag verblijdt Beitske mij met een door haar geschreven inspiratietekst! Het is fijn om me ook tussen de trainingsdagen door te laten inspireren door de podcasts die Beitske heeft ingesproken, om zo de verbinding met de natuur levendig te houden. En stap voor stap in de natuur, bemerk ik dat mijn verbinding met de natuur, met de natuur in mijzelf, sterker wordt. Ik dompel me vaker en vaker onder in het bos, voel me deel uitmaken van het bos, zet mijn zintuigen op scherp en geniet daarbij van de rust die in mij neerdaalt. Ik ervaar hoe het is om te Zijn met de natuur en ben Beitske dankbaar dat zij mij hiervoor de weg heeft gewezen!’

Monique van Koesveld (Duiven)

Wil je meedoen? Vraag de folder voor meer informatie. Mail of bel met je vragen. Je bent van harte welkom. Mocht je al eerder een workshop hebben gevolgd maar 10 september niet kunnen, dan kan je nog instromen. Stuur mij een mail voor meer informatie.

Je betaalt voor de training 475 euro (ex BTW). Voor studenten geldt een speciaal studenten tarief, zij betalen 50%.

Wil je leren hoe je je kan verbinden met de natuur en hoe je de natuur in je dagelijks leven kan integreren? Dan is de training ReConnect with Nature misschien iets voor jou. Je bent van harte welkom.

Hoewel de verstilde tijd die achter ons ligt, ook veel bracht, ben ik heel blij dat alle opleidingen en trainingen weer door kunnen gaan! Zo start onder andere op 4 juni de ReConnect with Nature training met last minute korting. En in september start weer een hele nieuwe opleiding tot Anaya Shinrin Yoku Natuurgids. De groep die in juni start is vol. Ook Het Nationaal Park De Hoge Veluwe opent weer de deuren. Ik kijk er naar uit iedereen weer onder de bomen te kunnen ontmoeten!

Onderstaand een blog over vertrouwen en wat dat precies is.

De levenskracht van ver-trouwen

In de afgelopen tijd die zo onzeker is geweest, is vaak het woord vertrouwen gevallen. Vertrouwen op een goede afloop, vertrouwen dat de tijd waarin we verzeild waren geraakt voorbij zou gaan. Maar wat is vertrouwen eigenlijk?

Wat is vertrouwen?
Als je langer stil staat bij het woord, zijn er twee elementen die centraal staan. In het eerste gedeelte ‘ver’ ligt de afstand besloten waartoe je je verhoudt. Je dient ergens ver-trouwen in te hebben, maar dat ergens is er niet, dat is nog niet gemanifesteerd. Het zeker weten ligt in de ver-te. Maar je kan je wel verbinden met die ver-te, die je je toewenst. Het tweede gedeelte ’trouwen’ gaat over verbinden, over de connectie maken met iets dat buiten je ligt. Zo zou je kunnen zeggen dat ver-trouwen trouwen met de toekomst is, een toekomst die ongewis is maar waarvan je hoopt dat deze je gunstig gezind is.

Trouwen met het onbekende
Wanneer je vertrouwen geschonden is, lijkt het ook letterlijk alsof de verbinding met hetgeen je verwachtte verdwenen is. Alsof je alles opnieuw moet uitvinden. Alsof je opnieuw grond onder je voeten moet vinden. Je opnieuw iedere stap in verbinding met wat er is moet leren zetten. Dat is niet altijd gemakkelijk. Toch kan je oefenen in vertrouwen in het leven zelf. In het leven zoals het zich voordoet. Dit kan je oefenen door bij iedere stap die je op de aarde zet je ver-trouwen uit te dragen naar de aarde of anders gezegd je verbinding met met al wat leeft te voelen en te voeden. Doordat je de afstand (ver) overbrugt en je verbindt (trouwt) met het aardse leven zelf. Ver-trouwen is dan alsof je met het onbekende trouwt. En daarin berust.

Door zo naar ver-trouwen te kijken, voel je misschien de ruimte om je te verbinden met het hier en nu. Met alles wat zich nu aandient. Om vervolgens te ontdekken dat het leven zich altijd in verbinding met wie je bent ontvouwt. In alle dagelijkse handelingen kan je oefenen om steeds weer deze verbinding te ervaren, ontdekken en toelaten. Door je bewust te worden van de verbinding met de buitenwereld bij iedere stap die je zet. Zodat je je werkelijk ver-trouwt met het leven zelf.  En zo de kracht van ver-trouwen ontdekt.

Natuur als leermeester
De natuur is een belangrijke leermeester voor de kracht van ver-trouwen.  De natuur ontvouwt zich en vindt altijd een weg naar het leven zelf. Alles wat leeft, heeft geen andere levensmogelijkheid dan zich te verbinden met hetgeen zich voordoet. Op basis van die verbinding worden nieuwe wegen, mogelijkheden en richtingen verkend.

Wil je ook de kracht van vertrouwen in de natuur en in jezelf ontdekken? Wellicht is dan een training of opleiding iets voor jou. Mocht je meer willen weten over een van de activiteiten, workshops, opleiding of trainingen: bel of mail gerust.

Juist in deze onzekere tijd waarin de maatregelen snel veranderen en we meer en meer op onszelf worden teruggeworpen, kan de helende kracht van de natuur een weldaad zijn.

Naast het feit dat bosbaden voor jezelf een weldaad is, kan bosbaden je ook in dieper contact brengen met de natuur en je doen realiseren hoe je als mens onderdeel uitmaakt van die natuur. We zijn er niet vanaf gesneden, nooit geweest ook, maar zijn onderdeel van al wat leeft op de aarde. Die verbinding herstellen en ervaren heeft niet alleen een helend effect op jezelf, maar kan je er ook toe aanzetten om op een andere wijze voor al wat leeft te gaan zorgen.

Zo verdiept het bosbaden niet alleen je relatie met jezelf en de natuur, maar word je je ook bewust van de wijze waarop je voor de aarde en de natuur kan zorgen.

Wellicht kan je dat ontdekken als je alleen of met nog iemand anders in deze bijzondere tijd door het bos wandelt, de geur van het bos ruikt, de bomen ontdekt met je ogen en hier en daar eens een takje opraapt om het te bestuderen.

Zo ontdek je dat je hoezeer je misschien op dit moment ook een ander leven leidt met minder mensen om je heen, je je toch verbonden kan voelen met al wat leeft.

Wil je ook meer weten over bosbaden?

Je kan de podcast downloaden (nu alleen nog in het Engels, binnenkort ook in het Nederlands) of je inschrijven voor de opleiding of training ReConnect with Nature. Door de maatregelen rondom Corona is de aanvang van de opleiding in januari naar voren geschoven. Mocht je interesse hebben, laat het dan weten, er zijn nog enkele plekken vrij.

In de herfstvakantie is Anaya Academy weer te vinden op camping Buitenland, dit keer met workshops Shinrin Yoku voor het hele gezin. Wil je ontdekken hoe de natuur tot leven komt tussen takjes, blaadjes en boomschors? Hoe een boom ruikt of wat de groeven in een boom te vertellen hebben? Op zaterdag 18 en 19 oktober zijn er workshops, op zaterdagavond zelfs in het donker!

Nu door corona veel activiteiten stil liggen, richt ik mij op het bezinnen en reflecteren van deze tijd en wat er allemaal gebeurt. Daarbij probeer ik steeds de natuur als perspectief mee te nemen. Wat leert de natuur ons over het tijdperk waarin we zijn beland? Hoe houden we vol? Wat geeft ons moed? Wat kunnen we leren van de zingende vogel, het verdronken klavertje vier of misschien zelfs het virus zelf? Je kan de schrijfsels vinden op www.coronaflarden.nl . Ik post nagenoeg iedere dag een nieuwe gedachte, beleving of inzicht.