, , , , , ,

Nieuw: KunstBaden in het Kröller-Müller museum door Anaya Academy

KunstBaden.
Ik bedacht het woord tussen twee meetings op de Wageningen University. En werkte het in vijf minuten uit. Stuurde het naar de educatie afdeling van het Kröller-Müller museum voor wie ik ook Bosbaden in de Beeldentuin had vormgegeven. En BAM, er werd iets nieuws geboren, een nieuwe vorm van kunstbeleving die nog niet bestond.

Afgelopen vrijdag was de Try Out met laaiend enthousiaste deelnemers. Het bracht hen een ervaring van kunst die ze nog niet eerder hadden meegemaakt.

Het woord ‘baden’ staat voor mij voor de kunst van het verbinden met wat is, het aandachtig kijken naar de wereld om je heen – of dit nu natuur is of kunst.

Om hetgeen je ziet ook werkelijk waar te nemen. Niet met de ratio ( wat voor boom is dit, wie heeft dit werk gemaakt, wanneer en waarom) maar je er over te verwonderen. En je lichaam mee te nemen in deze waarneming. Wat neem je waar als je het aanraakt of als je gaat zitten bij een boom of een kunstwerk?

Dit is een andere vorm van kennis ontwikkelen van de wereld om je heen. Niet door het te analyseren met het intellect maar door een andere intelligentie in jezelf aan te spreken. De meerstemmigheid van de waarneming in jezelf toe te laten.

Als het dan lukt om deze andere vorm van waarnemen te ervaren dan ontstaat er een ruimte voor verwondering, voor ontmoeting met de wereld om je heen.

Het is deze resonantie die ik momenteel ook onderzoek in mijn promotie aan de Wageningen University waar ik mij vooralsnog vooral richt op de resonantie met natuur en in het bijzonder bomen en hoe we daar taal aangeven. Wellicht dat kunst daar nog aan toe wordt gevoegd.

Ken je iemand die kunst ook eens op een geheel andere wijze wil beleven? Deel dit bericht dan. Ik ontmoet je graag op een van de middagen in het Kröller-Müller museum. Aanmelden kan hier: https://krollermuller.nl/kunstbaden

 

 

, , , , ,

Wat kunnen we leren van een zwanenfamilie?

Ik zag ze voor het eerst toen ik op een avond naar huis reed. Mijn koplampen verlichten hun witte veren. Ik remde af, bang dat ze plotseling over zouden steken. Afremmen bleek niet nodig te zijn. Naast de drukke weg lag een hele familie te rusten in het gras. Vijf jonge zwanen met hun ouders. Hooguit twee meter verwijderd van de witte streep die hun nest scheidde van de weg.

Terwijl de herfst zich aandient, besloot dit zwanenpaar nog een nest te bouwen. Waarschijnlijk omdat hun nest in april/mei -wanneer zwanen gewoonlijk broeden – niet tot leven is gekomen.

Vanochtend ben ik teruggereden naar deze plek. Ze lagen te baden in de herfstzon. Er raasden even geen auto’s voorbij, dus maakte ik snel deze foto vanuit mijn auto. Op de een of andere manier wilde ik hen in deze nieuwsbrief tonen, alsof ze door hun beeltenis jullie als lezer ook iets zouden kunnen vertellen.

De plek van hun nest rakelde veel vragen op bij mij: wat heeft deze familie doen besluiten om zich hier te nestelen, en waarom juist hier terwijl hoogstwaarschijnlijk hun eerste broedpoging niet leidde tot jongen? Of hebben ze bewust deze plek uitgekozen om hun kroost te leren om te gaan met een veranderende wereld? Met het gevaar (in dit geval rijdende auto’s) op te groeien in plaats er van te vluchten? En wanneer besloten ze simpelweg opnieuw een nest te bouwen, zelfs in dit jaargetijde? En welke spiegel houden deze zwanen mij voor? Dat je vol vertrouwen kan leven naast het gevaar op een paar meter afstand? Dat je altijd opnieuw kan beginnen welke tegenslag je ook tegenkomt?

Betekenis van de zwanen
Thuis zocht ik de spirituele betekenis op van de zwaan als dier. In het sjamanisme staat de zwaan symbool voor innerlijke kracht, transformatie, zuiverheid, liefde en de verbinding tussen het hemelse en het aardse. Als krachtdier herinnert de zwaan aan de noodzaak om kalmte te bewaren, zelfs in turbulente tijden. De zwanen leefden wellicht met hun keus zich hier te nestelen hun eigen betekenis voor.

Het was namelijk precies wat ik ervoer toen ik ze waarnam. Een soort van kalmte in de hectiek, vertrouwend op het leven dat zich vanzelf zal ontvouwen.

Wellicht tracht te zwanenfamilie ons mensen iets duidelijk te maken, al liggend daar langs de weg. Dat we met liefde en innerlijke kracht de turbulente tijden kunnen dragen, dat we onze kalmte dienen te bewaren en zo wellicht een weg uit de turbulente tijden kunnen vinden. En dat we altijd opnieuw kunnen beginnen, ook al zit het leven tegen.

Resonantie met het leven om je heen
In ieder geval denk ik vaak aan deze familie liggend langs de weg als ik me soms afvraag welke toekomst de aarde en de mensheid te wachten staat. Het is een hoopvol beeld, krachtige ouders die vol vertrouwen een nieuwe generatie zwanen grootbrengen terwijl mogelijk gevaar langs hen heen raast.

Het sterkt mij om vanuit dat vertrouwen het leven vorm te geven en de angst niet te laten regeren, maar juist ieder moment van de dag te zoeken naar liefde, verbinding en innerlijke kracht.

Verbinding met het leven
Het is ook dat wat ik probeer uit te dragen in mijn werk. Afgelopen maandag gaf ik een sessie aan twintig internationale promovendi die zich een week lang aan de Wageningen University verdiepen in het vraagstuk mens-natuur relaties en transformatie. Terwijl de schemer inviel zaten we stil in het bos en zagen we de kleuren veranderen in grijstinten van de nacht. Het was die stilte die een ander perspectief bracht op wie we als mens zijn en hoe we ons verhouden tot de natuur. Hoe we anders gezegd, resoneren met alles wat om ons heen leeft. Zoals de zwanen met de auto’s.

Die vorm van verbinden met al het leven, draag ik uit in mijn werk. Het is een voorrecht om dan te ervaren dat dit werk wordt voortgezet door cursisten van de jaaropleiding die ik verzorg. Zo ook bij Michiel Bussink ( auteur, publicist, docent, notenteler) die op 19 oktober zelf een natuur-bezinningsdag aanbiedt, op het prachtige landgoed Verwolde in Laren (Gelderland). Tijdens deze bezinningsdag leer je hoe de verbondenheid met de aarde en elkaar kan versterken en zo voeding kan geven aan hoop en vertrouwen. Hij schreef over de jaaropleiding: 

‘Leven in en met natuur en natuurlijke processen is voor mij sinds lange tijd vanzelfsprekend. Maar ik wilde graag meer handvatten hebben om ook andere mensen mee op pad te nemen om de verbondenheid met natuur te laten ervaren. Vandaar dat ik besloot me aan te melden bij voor de jaaropleiding  Anaya Shinrin Yoku Gids bij Beitske.  Dat was een heel goed besluit. Die handvatten heb ik daadwerkelijk gekregen in de vorm van uiteenlopende werkvormen. Maar nog belangrijker is dat Beitske de kalmte, de rust en het vertragen,  die het bosbaden mede heilzaam maken, zelf voorleeft. Ze is een docent met overtuigingskracht. De lessen zijn goed voorbereid en verzorgd, inclusief achtergrondinformatie, en de één-op-één-coaching is een mooie aanvulling op de groepslessen. Shinrin Yoku doen we niet uitsluitend vanwege onze eigen welzijn, maar ook voor dat van het leven op aarde. Dat spreekt me aan in Beitske’s benadering. Ze ziet Anaya Shinrin Yoku niet als blauwdruk, maar moedigt je aan de  aansluiting te zoeken bij je eigen karakter, visie en kwaliteiten. En, niet te vergeten: er valt tijdens de lessen ook regelmatig wat te lachen! Bedankt Beitske!’

Kijk vooral op zijn site michielbussink.nl en laat je inspireren door zijn werk of schrijf je in voor zijn natuur-bezinningsdag op 19 oktober.

Op 27 september start er weer een nieuwe opleiding tot Anaya Shinrin Yoku Natuurgidswaarbij het ervaren van de natuur centraal staat. Deze is volgeboekt, maar voor de opleiding die in maart 2026 start zijn nog twee plekken vrij. Meer info vind je op mijn site of in deze nieuwsbrief. Maar stuur mij ook gerust een mail mocht je meer informatie willen.

Tot slot…
Dat er behoefte is aan verhalen vol hoop, blijkt uit de interesse voor de novelle Boomtijd. Iedere week ontvang ik een mail van mensen die mij laten weten dat het verhaal hen geraakt heeft. En dat is wellicht waar het mij en de bomen om te doen was. Geraakt te worden, of misschien anders uitgedrukt, aangeraakt te worden door het leven om je heen. Zoals de zwanen mij stil hebben doen staan bij de betekenis van vertrouwen. Wellicht kan je zelf zo nu en dan stil staan en je afvragen waardoor je werkelijk bent aangeraakt en wat dat voor je heeft betekent.

Voor nu wens ik je een mooie dag, en mochten er zwanen overvliegen, sta heel even stil en laat je door hen aanraken…

, , , , , , , , , , ,

Lancering Boomtijd

Boomtijd ging op reis: van de conferentiezaal aan de Wageningen Universiteit naar Het Nationaal Park De Hoge Veluwe. Dichtbij de plek waar Helene Kröller-Müller ooit haar grote museum wilde bouwen, lanceerde ik Boomtijd onder een van mijn lievelingsbomen in het park. Ik nam de toehoorders mee in een inter-actieve boekpresentatie door hen uit te nodigen de bomen in het park echt waar te nemen, of zoals ik in Boomtijd schrijf:

‘ …zien en waarnemen verschillen als dag en nacht. Ik zie zoveel de hele dag, vanaf het moment dat ik mijn ogen opendoe, zie ik. Echt waarnemen, heb ik ontdekt, vraagt iets anders. Vraagt een mogelijkheid om open te staan voor hetgeen ik zie, voor hetgeen zich aan mij voordoet. En als ik dan werkelijk echt kijk, dan gebeurt er iets met mij. Dan word ik door hetgeen ik zie, ook aangeraakt. Ergens vanbinnen. Wat op zich vreemd is omdat het mij niet daadwerkelijk aanraakt.’

Durven we ons nog echt aan te laten raken door de natuur? En als we dat doen wat gebeurt er dan?

De toehoorders zittend onder de bomen waren geraakt evenals de eerste lezers van wie ik de eerste reacties binnenkrijg:
– ik kijk nu echt anders naar bomen, naar de natuur
– het is alsof je een sluier hebt weggetrokken en ik nu werkelijk ervaar wat tussenruimte is
– ik voelde ineens zoveel verdriet over de hazelaar die ooit in mijn tuin stond maar werd omgehakt
– ik blijf het herlezen, keer op keer
– het is hoopvol, het geeft richting

O wat ben ik dankbaar als mijn woorden er voor zorgen dat we de bomen, de natuur gaan ervaren. Ontdekken hoe we in de wereld leven en we onderdeel zijn van alles wat leeft. Ik wens Boomtijd een prachtige reis toe en hoop dat het bij velen resoneert. Niet voor mezelf, maar voor de bomen, voor de natuur. Ik heb het voor hen en met hen geschreven.

Nieuwsgierig? Bestel Boomtijd bij Uitgeverij Noordboek: https://noordboek.nl/boek/boomtijd/

 

Conferentie Wageningen Universiteit, links Paul Roncken (directeur NatuurCollege, midden Beitske Bouwman, rechts schrijver en ontdekkingsreiziger Arita Baaijens)

, , , , , ,

Wat resoneert er in de nacht?

Het jaar 2024 ligt al weer bijna achter ons. Het einde van het jaar nodigt vaak uit tot een terugblik. Een lang en oud gebruik van natuurvolkeren is om de nachten rondom de jaarwisseling bewust te beleven. Wellicht nodigt dit jaar je uit om de mystiek van de nachten rondom de feestdagen eens te ontdekken.

De traditie bij de natuurvolkeren om de nachten bewust te beleven, is ontstaan door het verschil van de rotatie van de aarde en de maan om de zon. Terwijl de aarde er 365 dagen (en ietsje langer) over doet om rond de zon te draaien, gaat de maan door twaalf cycli heen die in totaal slechts 354 dagen van het zonnejaar in beslag nemen.

sluier tussen hemel en aarde
Dit verschil van 12 dagen was voor onze verre voorouders op het noordelijk halfrond hét moment om in retraite te gaan en terug te blikken op wat het jaar gebracht had. En zich tegelijkertijd voor te bereiden op het nieuwe jaar. Ze gebruikten daar ook hun dromen voor, vanuit het idee dat de sluier tussen hemel en aarde in de twaalf dagen flinterdun zijn.

Het christendom nam dit gebruik over. De nachten rond de jaarwisseling worden daar de twaalf heilige nachten genoemd en vinden plaats van 25 december (kerstmis) tot en met 6 januari (driekoningen).

En in zekere zin leeft de cultuur van de natuurvolkeren ook nog in ons voort doordat we nog altijd terugblikken op het oude jaar en voornemens maken voor het nieuwe.

wat resoneert er in je
Welk verhaal je over de tijd rondom de feestdagen ook aanspreekt, je zou in ieder geval de feestdagen eens kunnen ervaren als een uitnodiging om ook verdieping in jezelf op te zoeken en te ervaren hoe de natuur rondom je resoneert. Nu de midwinternacht (de langste nacht van het jaar) voorbij is, zou je eens kunnen ervaren wat het met je doet dat we weer langzaam naar het licht toe bewegen. En door je te verbinden met het gebruik van de natuurvolkeren zou je eens heel bewust stil kunnen staan bij wat de nacht je te brengen heeft door de nacht heel bewust te ervaren.

sterren, maan, aarde, herinneringen…
Zelf doe ik dit door voordat ik ga slapen nog even heel bewust naar de maan en de sterren te kijken, het licht te voelen dat ze uitstralen. En als het bewolkt is, wat het de afgelopen weken veelvuldig was, dan kan ik mij op zijn minst een voorstelling maken van de schittering van de miljarden sterren aan het firmament. En als ik dan ga slapen probeer ik de natuur om mij heen te ervaren, het donker, de sterren, de bomen dichtbij of ver weg, herinneringen aan plekken aan de natuur die voor mij belangrijk zijn, roep ik dan soms weer op. Zo resoneert de natuur in mij, de nacht in. Het draagt vaak bij aan intense dromen of een andere ervaring van de nacht, een nacht waarbij de dag niet als het ware ‘uitstaat’ maar waarbij het leven ten volle doorleeft en resoneert in mij. Door de nacht bewust in je leven op te nemen, kan er een andere beleving ontstaan van wie je zelf bent en hoe je resoneert in en met de natuur.

Deze bijzondere twaalf dagen nodigen je daar wellicht toe uit, zodat de feestdagen een extra dimensie krijgen. Een dimensie van mystiek, verankering en verdieping in jezelf. Wellicht zet het aan tot nieuwe inzichten geboren in de nacht?

, , , , ,

Wat zegt het donker?

Bovenstaande foto maakte ik bij schemertijd in het bos. Het licht dat door de takken heen dwarrelt, is het schijnsel van de maan. Maanlicht geeft altijd een andere beleving aan blad, takken en bomen in het bos. Hoewel ze in vorm niet veranderen, lijken ze een andere gedaante aan te nemen. Alsof ze zachtjes mee bewegen met de verandering van het licht zonder dat je dit bewegen werkelijk waarneemt.

Misschien geldt dit voor ons als mens ook wel, dat we zachtjes mee veranderen bij de opkomst van de maan. Meestal knippen we onze lampen aan wanneer het gaat schemeren. Vooral in deze tijd waar de dagen steeds korter worden, verlichten we ons leven met lampen zowel in ons huis als ook buiten met lantaarnpalen of stadslichten.

Toch kan het soms lonen om even heel bewust te ervaren wat het met je doet als het gaat schemeren. Wat gebeurt er in je lichaam, hoe reageer je eigenlijk op het licht van de maan? Kan je ervaren hoe dit niet alleen iets voor je ogen betekent – je ziet minder, vandaar dat we ook de lampen aan doen – maar ook iets voor je lichaam? En wat doet dit schemeren dan met je?

Meer en meer ontdekken we het belang van donker en hoe heilzaam het voor ons is. Het geeft ons de mogelijkheid om onszelf terug te trekken om zo weer op te laden voor een nieuwe dag. En niet alleen is dat heilzaam voor ons mensen, maar ook voor planten, dieren en bomen is het donker van belang om in leven te blijven. Het donker voedt de wereld ( zie bijv het onderzoek van Australische onderzoeker Sean Cain of het werk van ecoloog Dr.Ir Kamiel Spoelstra).

Natuurlijk, de lichtjes in huis brengen ook veel gezelligheid en warmte. En geven ons de mogelijkheid ons leven vorm te geven ook al hult de aarde zich in het donker. Toch kan het juist in deze donkere dagen interessant zijn om eens stil te staan bij de vraag hoe het donker je kan voeden.

Misschien kan je eens een keer wachten met het automatisch aan doen van de lampen in huis, en even waarnemen wat het vallen van de avond met je doet. Misschien dient zich iets aan, een inzicht, misschien neem je iets waar in je eigen zijn, je eigen lichaam. Een gevoel, een waarneming, waar je wellicht nog niet direct woorden aan kan geven maar wat je wel waarneemt. Zo worden de donkere lange dagen misschien een kans, een kans om te ontdekken wat het donker ons wellicht te zeggen heeft. En hoe belangrijk het donker is voor het welzijn van de aarde, inclusief onszelf. Wij zijn als mens immers natuur, we zijn de aarde.

Om daarna wellicht met een ander gevoel de lampen in je huis weer aan te doen en te ontdekken hoe de wereld van buiten resoneert in je binnenwereld.

, , , , ,

Onafhankelijk onderzoek gestart naar dialogen met de natuur

As a writer, nature-inspirator and independent PhD researcher I dived into the international summer course of ‘Human-Nature relations, Transformational change’ at the Wageningen University & Research. Lectures, dialogues and connecting with nature by camping for two nights made it a very inspiring week.

Insight: relational thinking is the next step to move forward to a world where nature is integrated in our systems, policy and -maybe most important- our own perception of humanity. In this relational paradigm we are aware of the different knowledge systems that influence our thoughts, meanings and behavior. In searching for new entry points together – also in our inner transformational path- we can find new horizons to co-create the future. With each other and with the multi species living with us.

Many thanks to all the great fellow PhD/Post-doc researchers, the forest, the birds, the earth, the stars, and the organisation: prof Maria Tengo, Christopher Yves, Koen Arts and Arjen Buijs!

, , , , , , ,

Eerste Anaya Academy Inspiratie Dag

Op 1 juni vond de eerste Anaya Academy Inspiratie Dag plaats. Veertien alumni van de opleiding tot Anaya Shinrin Yoku Natuurgids kwamen samen bij Theetuin Heyligenberg in Amersfoort. Een bijzondere locatie waar van oudsher al bijeenkomsten waren op het gebied van natuurverbinding en spiritualiteit.

De dag leidde tot nieuwe contacten, inspiraties wederzijds, en verbindingen met alles wat er leefde in de tuin en op de Heyligenberg al daar. En met het voornemen om de Anaya Academy Dag tot een traditie te maken!

, , , , ,

Inschrijving Anaya Shinrin Yoku Natuurgids 2023 geopend

Heb je interesse in de opleiding tot Anaya Shinrin Yoku Natuurgids? Je kan je alvast aanmelden voor de opleiding. Dan ben je zeker van een plekje.

Velen gingen je al voor. Enkele reviews:

De opleiding in een woord omschrijven, dan zeg ik: dankbaarheid. Dankbaar voor de verder gemaakte verbinding met de natuur. Dankbaar voor mijn persoonlijke groei. Dankbaar voor de docent en groepsgenoten. De reden waarom ik voor de Anaya Academy gekozen heb, is voor het feit dat deze opleiding een op een coachingsessies aanbiedt. Naar mijn mening een ontzettende meerwaarde! Die ervoor heeft gezorgd dat mijn doel bij het starten van de opleiding behaald is: de opleiding heeft mij als mens verrijkt en completer gemaakt. Dit gun ik iedereen!
Henriette Thoben, fysiotherapeut en in opleiding tot psycho-neuro-immunologe, Eindhoven

De opleiding tot Shinrin yoku gids heeft me in mijn werk als biophilic/ natuurlijk ontwerper veel meer verdieping gebracht dan ik had verwacht. Nu pas snap en voel ik wat werken met de natuur inhoudt. Pas als je je eigen connectie met de natuur hebt verstevigd kun je écht werken vanuit je kern. Hier zijn mijn ontwerpen beter door geworden (ik ‘snap’ de omgeving beter) en kan ik veel gemakkelijker de noodzaak ervan overbrengen aan opdrachtgevers, klanten. Het heeft mijn basis enorm verstevigd niet alleen als ontwerper, ook als mens.
Beitske is een hele fijne persoon die me op dit pad heeft begeleidt. Haar open houding geeft ruimte aan alles wat er is en alles mag zijn. Ze is een goede observator die tijdens de individuele coachingssessies de vinger precies op de plek weet te leggen, zonder dat het zeer doet. Hierdoor leer je jezelf beter kennen. Tijdens de coachingssessies hebben we ook besproken hoe ik het bosbaden/ contact met natuur in mijn werk kan toepassen. Die combinatie van zelfontwikkeling en praktisch aanpakken vond ik super fijn. Beitske is naar mijn idee ook een perfecte balans tussen spiritualiteit en nuchterheid. Deze opleiding is dus niet alleen geschikt om Shinrin Yoku gids te worden, je leert veel meer dan dat!
Laura Vaessen, interieur ontwerper, biophilic design,

, , , , , , , ,

Nieuwe opleiding van start in september 2022

In september 2022 gaat weer een nieuwe groep beginnen aan de opleiding tot Anaya Shinrin Yoku Natuurgids.

De opleiding is al gevolgd door meer dan 24 mensen en momenteel zijn er nog 2 groepen in opleiding.

De opleiding is voor iedereen die zich wil verdiepen in de verbinding van mens met de natuur en hoe je deze kan ervaren op een dieper liggend niveau. Ook leer je hoe je aan de hand van verschillende technieken deze ervaren verbinding over kan dragen aan anderen.

Het is niet voor niets dat steeds meer mensen de waarde van verbinding met de natuur ontdekken. De verbinding is niet alleen helend voor ons als mensen, maar brengt ook een ander perspectief te weeg op alles wat leeft en hoe we daar als mens mee samen leven.

 

Alumni van de opleiding zeiden onder andere:

” Bij Beitske heb ik de Shinrin Yoku opleiding gevolgd. Ik voelde me altijd al verbonden met de natuur. Maar door haar bezielde begeleiding heeft dat een enorme diepgang gekregen. Haar warme aanpak gaf me alle ruimte om wérkelijk vanuit mijn eigen intrinsieke motivatie te werken. En dat onderscheidt Beitske van veel andere opleiders: het gaat écht om de deelnemer, niet om het opleiden zelf. Haar pure en daardoor krachtige insteek heeft een hele diepe uitwerking gehad op hoe ik het bos en mezelf ervaar. De opleiding is voor mij een ziels-opener.”
Simone van den Boogaart, Gelderland, yoga docent

Met veel graagte wil ik vertellen wat de opleiding tot Anaya Shinrin Yoku mij brengt. Het heeft mij verdieping gebracht, verdieping in mijzelf, verdieping in de natuur, in de energieën van het bos, en hoe het bos eigenlijk in symbiose samenleeft met ons als mensen. En de manier waarop Beitske Bouwman dat in haar Anaya Academy vormgeeft vind ik zeer bijzonder. Ze slaagt erin om een prachtige cursus samen te stellen met zeer inspirerende teksten. Haar kennis en expertise komen heel zeker naar voren. Het was voor mij ook de moeite om vanuit België 2 uur enkel de reis af te leggen om de opleiding bij haar te volgen. Ik vind Beitske een Shinrin Yoku die veel respect toont voor het bos, die een mooi voorbeeld is voor mij. Ze leeft het Shinrin Yoku helemaal voor. Door niet alleen te luisteren naar haar verhalen maar haar ook te zien bewegen, de rust die ze uitstraalt en de energie die ze dan kan overdragen aan ons als cursisten, daar heb ik erg van genoten. En ik zal nooit vergeten dat toen ik de eerste keer kwam ik door de lange weg toch wat gestrest was. Vanwege mijn patroon van perfectionisme was het ‘not done’ dat ik te laat kwam. We hadden geen woorden, alleen onze blikken kruisten en ik voelde me meteen heel erg welkom. Ze deed precies dat wat ik nodig had: me aankijken, me vertrouwen geven, me laten voelen dat ik welkom was en dat het gewoon was zoals het was. Beitske is erg op het gemak stellend, zonder oordelen, staat open voor feedback, praat met ons mee, leeft voor en heeft heel veel wijsheid. Als coach heeft het mij enorm geïnspireerd om het bos naar binnen te halen in mijn praktijk en ik moet eerlijk zeggen sinds ik dit heb gedaan ben ik tijdens het coachen ook letterlijk meer buiten in het bos. Mijn coachees geven aan het erg prettig te vinden ook echt in het bos te zijn.

Ik vind het een top-opleiding bij een top madame, zoals wij dat in België zeggen. De opleiding is zeer de moeite waard en zeer verrijkend. Als je graag wilt leren hoe de mens en bos samenleven en wat ze voor elkaar kunnen betekenen, om tot rust te komen of om je eigen zijn te ontdekken door al je zintuigen te openen dan is het zeker een aanrader om bij Beitske de opleiding te volgen.

Marie Louise Stevens, België coach/consultant (ontdekjouwkracht.be)

 

De term bosbaden trom mijn aandacht vanwege de mix van natuur en het gebruik van je zintuigen. Tijdens het googlen kwam ik op de site van Beitske. Vaak denk ik ergens (te) lang over na, maar deze knoop was gauw doorgehakt en ik gaf mij op. De opleiding heeft mij veel gebracht! Shinrin Yoku heeft zoveel raakvlakken, van wellness tot ons welzijn en van de feiten uit de wetenschap tot het innerlijk weten van spiritualiteit. Beitske nodigt je op een hele fijne manier uit om die raakvlakken die jou inspireren te gaan bekijken en te onderzoeken om zo de bosbadgids te worden die jij van binnen bent. En misschien ga je aan het einde van de opleiding wel geen groepen leiden, je zult de natuur en jezelf in een heel ander daglicht zien. Alleen daarom al kan ik je zeer aanraden om eens mee te gaan naar het bos met Beitske of de stap te nemen om de opleiding te volgen!

Ingrid Leegte, Winsum, fotograaf